Framtíðin er ofta tengd at fortíðini. Vit síggja fleiri og fleiri við sálarligum avbjóðingum í okkara samfelag. Tað er ikki møguligt at koma framat hjá sálarfrøðingi, tí bíðilistin bara veksur. Um vit hyggja at fortíðini hjá hesum fólkunum, so kunnu vit spyrja, hvussu var fortíðin? Hvat hendi? Um vit byrja í vøggustovuni, so er starvsfólkatrot,…
Fortreytin fyri einum framkomnum samfelagi er eitt samfelag, sum virðismetir vitan, brúkar verandi vitan og skapar nýggja vitan, í øllum lívsins viðurskiftum. Til tess at tryggja hetta krevst, at samfelagið – og politiska skipanin – virðismetir og raðfestir vitanarstovnar í Føroyum. Nú eiga vit at geva okkara útbúgvingarverki eitt lyft, sum munar! Tað er sera…
Vit síggja príshækkingar á fleiri vørum og tænastum, hetta ger tað ringt hjá fleiri, at fáa endarnar at røkka saman. Fleiri túsund krónur meira um mánaðin í øktum útreiðslum, sum m.a. hægri rentum og matkostnaði ger tað trupult, at fáa gerandisdagin at hanga saman. Hetta kann eisini hava avleiðingar fyri trivnaðin og sálarheilsuna. Hjá familjum…
At bryggja og brenna er ein vinna í mening, og talið av virkjum, ið framleiða rúsdrekka, í Føroyum, er vaksið nógv seinastu árini. Bryggjaríini og brennaríini síggja eina mista inntøku, bæði fyri seg og fyri landskassan, tá ið ferðafólk ikki hava møguleika at keypa framleiðslu teirra í samband við vitjanir o.t. Í øðrum londum hava…
Krøvini í mun til menning, eisini útbúgvingarliga, hava ongantíð verið meira átrokandi enn ídag. Krøvini til hvat ein dugir og krøvini til, at ein er til reiðar at umskúla seg veksur alsamt. Hóast vit hava bestu skúlaskipan í heiminum, har ungdómar serliga fáa møguleikan, eru nógv vaksin, sum ongantíð fingu eina útbúgving, ella ikki hava…
Stovnurin Eystan Heyg í Havn, er ein nýggjur stovnur. Bygdur í 2014. 16 pláss eru á stovninum og 18 starvsfólk eru knýtt at stovninum. Hann kostar beint omanfyri seks milliónir krónur at reka. Tríggir aðrir smáir stovnar í Føroyum eru innan sama tilboð sum Eystan Heyg. Teir húsast í gomlum sethúsum. Tilsamans hava hesir tríggir…
Tá eg var smágenta í sjeytiárunum, tá mamma og pápi mín fyri stuttum vóru flutt heim eftir lestur í Keypmannahavn, minnist eg mangt og hvat – og fátt inspirerar børn og ung meira enn teirra nærmastu avvarðandi, tá um yrki og lestur ræður. Útvarpsarbeiðið hjá mammu og minnini um hennara ymsa virksemi í hesum sambandi…
Eitt av tí besta, vit kunnu gera fyri føroyska búskapin og føroysku vælferðina, er at gera íløgur í samferðsluna. Tað er eisini orsøkin til, at politiska skipanin í Føroyum hevur brúkt nógva tíð og nógvar pengar upp á tunlar, vegir og ferjur. Men seinastu mongu árini hevur politiska skipanin raðfest at byggja nýtt, heldur enn…
Landbúnaðurin skal skipast meira burðardygt og vit mugu landspolitiskt arbeiða fyri, at bøndur fáa enn betri kor, so vit fáa sum mest burturúr okkara náttúrutilfeingi. Hvar er best at framleiða grønmeti? Hvar er best at hava neytahald? Hvar er best at hava seyð í haganum? Hvi gera vit ikki meira burturúr ullini? Hvar er besta…
Eg siti altíð við eini syrgnari kenslu, tá ið eg hoyri um tey viðurskiftið og umstøður, ið summi av okkara góðu borgarum, ið hava størri tørv, liva undir. Í okkara vælferðarskipan mangla hendur, útbúgvin starvsfólk og ikki minst ein umfatandi effektivisering av allari skipanini. Í Føroyum hava vit ógvuliga dýra vælferð, men tað merkir ikki…